Méénsen, mu’j ies éven lustern, wat er bi’j oons is gebeurd
Of misschien is ’t al old ni’js en hč’j ’t verhaal allang eheurd
Alle méénsen proat ‘erover, het is wark’lijk niet normaal
Ieder klein kort nijgie wordt hier, ien oons dorp een lang verhaal
Kiek, ik wone ien een woning, mit een grösveld veur de deur
Doar koomt daags wel vieftig honden, nou dat is gezellig heur!
Refrein:
En dat schijt doar mar, en dat zit doar mar
En dat zévert mar, en dat jankt doar mar
En dat snuffelt mar en dat vecht doar mar
En dat stinkt doar mar en dat blaft doar mar
Die twee man die hier het grös meejt, Jans de Groot en Henuk Knol
Hčbt’t niet groot op al die honden, hebt d’r mooi de boek va vol
As ze ’t grös mee’jt vléégt de flatten heur as kogels um de kop
Want die honden hebt een keutels, doar holt oen verstaand bi’j op!
Deense doggen, kleine tekkels, Duutse harders en bouviers
A’k hčn buuten kiek op ’t grosveld, zit er altied wel zo’n beest!
Refrein
Now, ik har d’t mooi genog van, de gemeente dus ‘ebeld
En ik zee: an al die honden dient toch poal en park ‘esteld
Ja, die ambtenaar begreep mi’j, hčf ’t op papier ‘ezet
En ze bouwden, vlééne wéke, veur de honden een toilet
Ien een hoekie van het grösveld, steet een grote bak vol zaand
En as’t warkt dan komp die zaandbak vol mit keutels tot de raand
Refrein
Alle honden hier uut Hoavelt’, alle hoeken van het dorp
Uut de Meerkamp, uut de Veldkamp, bi’j de karke en uut ’t Lok
Allemoale koomt ze kieken bi’j dat machige toilet
Köppels honden op het grösveld, alle dagen dolle pret
Mar die honden kunt niet lézen, dat ie iets wat mi’j wel spiet
Dus het grösveld ligt vol keutels, nog veul arger as veurtied