Het was ien mei verleden joar
Mien boekholder har net verkloard
Ie muut an ’t investeren, want ie hebt teveule geld
Ie muut an het uutgeven goan, want loat ’ie ’t op de spaarbank stoan
Dan geet het noar de fiscus, ja want zo is ’t toch ’esteld
Refrein:
Want belasting betalen doar holle wi’j niet van
Ieder joar schrik wi’j oons dood, doar komp die blauwe brief weer an
Bij de belastingdéénst dat wéé’j toch wel, doar bint ze stapelzot
’t Is jò zo: van elke euro breng ‘ie vieftig centen vot
Ik kéke ies de vrouwe an:
Now Geertie, wat zeg ‘ie d’r van
Wi’j muut mar an het bouwen, dan is ’t geld het gauwste op
Wi’j bouwt een mooie ni’je stal
Die hebt al oonze buren al
Het vee een ni’je woning en de fiscus hèf een strop:
Refrein
De tummerman meuk oons een schuur
Mien vrouw zee: maak het maar flink duur
Al ’t geld mut van de baank want oonze centen kost oons geld
Dus tegelwanden an de muur
En een tapijt ien de hele schuur
Greun kamer breed tapijt, da’s net as buten ien het veld
Refrein
Het vee steet ien de ni’je stal
Van d’oldste koe tot ’t jongste kalf
’t Bint straal verwende dieren, ja het is now luxe vee
Oons spaargeld zit now ien de schuur
Gien fiscus mak oons ’t leven zuur
Gien geld noar de belasting, doarum binnen wi’j tevree